درگذشت استاد رضویه

15 مرداد 1389

استاد دکتر اصغر رضویه، از اساتید روان شناسی دانشگاه شیراز دارفانی را وداع کرده اند. خبر کامل را در سایت انجمن روان شناسی ایران بخوانید. روحش شاد

پست‌های معروف از این وبلاگ

منبع نویسی وقتی نام نویسنده مشخص نیست به روش ای پی ای APA

چهارشنبه 13 8 1388 یکی از خوانندگان وبلاگ چند سؤال در ارتباط با ارجاع درون متنی پرسیده که ضمن ارجاع به مطالبی که قبلاً در ارتباط با منبع نویسی و ارجاع درون متنی نوشته ام به طور خاص به این سؤالات پاسخ می دم سوال 1: چطور به سرمقاله ی یک مجله داخل متن رفرنس بدیم؟ پاسخ: معمولاً سرمقاله ها یا توسط سردبیر نوشته می شوند و یا اگر شخص دیگری باشد نام او در پایین سرمقاله ذکر می شود. لذا در منابع مانند یک مقاله در مجله منبع نویسی شود فقط به جای عنوان مقاله نوشته شود «سرمقاله» و بعد در داخل متن مانند مقاله های مجله به آن ارجاع داده شود یعنی با نام نویسنده و تاریخ انتشار اثر. سؤال 2: اگر نویسنده ی سرمقاله ناشناس باشد یا با تماس با مجله اعلام گردد سرمقاله را سردبیر ننوشته و مشخص هم نیست که چه کسی نوشته؟!! (تعجب نکنید در کشورما همه چیز شدنی است از جمله اینکه سرمقاله یک نشریه را که قاعدتاً باید سردبیر بنویسد بگویند معلوم نیست کی نوشته) چطور منبع نویسی کرده و درون متن ارجاع بدیم؟ پاسخ: در این مورد اگر خواسته باشید از اصول ای پی ای پیروی کنید باید به شکل زیر عمل شود: اگر منبع اصلی برای نام نویسنده وا...
بیشتر بخوانيد

عدم روایی و اعتبار آزمون ترسیم آدمک گودیناف

 آزمون ترسیم آدمک گودیناف به عنوان یک آزمون هوشی برای ارزیابی هوش کودکان در ایران مشهور است. این آزمون درسال 1926 توسط فلورانس گودیناف ساخته شد و در سال 1963 توسط دال هاریس بازنگری شد. تحقیقات متعدد نشان می دهد این آزمون از روایی و اعتبار بالایی برخوردار نیست و بهتر است به عنوان یک آزمون معتبر مورد استفاده قرار نگیرد. به عنوان مثال این مقاله – این مقاله – این لینک
بیشتر بخوانيد

کوزه هر چه خالی تر پر هیاهوتر!

یکشنبه 18 اسفند 1387 متن زیر بخشی از خاطرات داستان گونه دکتر مهاجرانی است که بسیار شیرین، آموزنده و دلنشین است: .... دوباره کوزه را در آب فشردم. قل قل قل... کوزه پر آب شد و آرام و سنگین! " دیدی چه شد؟" " پر آب شد!" حاج آخوند خندید. تیغه ای از آفتاب هم بر برگ های نوک صنوبر ها افتاده بود. برگ های سبز و نقره ای که برق می زدند. گفت:" دیدی تا وقتی خالی بود چقدر سر و صدا می کرد. وقتی پر شد آرام گرفت. آدم ها هم مثل همین کوزه اند. هر که پر هیاهو تر خالی تر... وقتی پر شد آرام و سنگین می شود." ایستاده بود افق را نگاه می کرد. خواند با آواز...با صدای بلند. با خودم گفتم این صدا به خانه ما می رسد و الان چهره و چشمان پدر بزرگم غرق خنده می شود و می گوید: صدای حاج اخوند... یک نان به دو روز اگر بود حاصل مرد از کوزه شکسته ای دمی آبی سرد مامور کم از خودی چرا باید بود یا خدمت چون خودی چرا باید کرد
بیشتر بخوانيد